Santiago,
30/06/2016 - Despois da exitosa ‘En construcción’, escrita e protagonizada por
Carolina Román e Nelson Dante e dirixida por Tristán Ulloa, e que puidemos ver
en Compostela, Carolina Román presenta agora un novo texto: ‘Luciérnagas’. Da
man de Teatro del Arte e protagonizado por Carmen Gutiérrez, Fede Rey e Jaime
Reynolds,
‘Luciérnagas’
nace coa necesidade de asomarnos ao universo dos vínculos afectivos
e ver dentro del como nos relacionamos desde a carencia. Como tecemos lazos
fundamentais que nos fan familia a pesar de non selo; relacións que se nos
volven de primeira necesidade nesta carreira de supervivencias, neste afán de
aferrarnos aos afectos para non ser “un deses cans que ladran nas rúas
baleiras”.
‘Luciérnagas’
describe esa metade bicho e esa metade seres de luz que todos somos. Unha
dualidade que non por sabida nos fai máis capaces de vernos e aceptarnos. Os
personaxes que aquí dentro viven e conviven, móvense nesa delgada liña entre a
soidade máis medular e a necesidade do outro, da entrega ao outro.
Que
prezo pagamos cando decidimos fuxir cara a adiante e deixamos de lado o amor?
Que prezo pagamos cando nos aferramos á persoa que temos á beira polo simple
feito de non estar sós? “Sabes o medo que dá que alguén te queira?”
Son
algunhas das preguntas que expón este entretecido de relacións que van
alimentando Alex, Yiyi e Julio e o resto de integrantes dun pobo
atemporal, sen nome no mapa. Un lugar emocional, que non queda en ningunha
xeografía pero vive dentro de nós como zona común, como abismo.
Así
é como chega Yiyi a esa comarca perdida onde por fin atopa o seu lugar no
mundo, onde se fan familia con Julio e Alex, dous irmáns orfos e criados nunha
contorna hostil.
SINOPSE
Luciérnagas
é a historia de Julio e Alex, dous irmáns orfos que viven nun pobo apartado de
todo. A chegada de Lucía espértaos á vida, dálles o voo e o aire fresco que
necesitan sen sabelo, e Lucía atopa a terra que lle permite pousar por un
momento ese voo incesante. Algo tan casual como o anuncio da apertura dun
hostal, fai que estas vidas se atopen. Lucía chega a ese lugar recóndito porque
cre nas sinais e este anuncio é unha delas. A partir de aquí, a vida é a que
dispón dos fíos destes seres, que serán transformados para sempre.
FICHA
Texto:
Carolina Román
Dirección:
Teatro del Arte
Escenografía:
Alexandra Alonso-Santocildes
Iluminación:
Luis Perdiguero
Espazo
Sonoro: Nelson Dante
Fotografía:
Jesús Mayorga
Deseño
Gráfico: Sito Recuero
Produción:
Teatro del Arte
Produción
Executiva: Luis Caballero
Ningún comentario:
Publicar un comentario