Santiago - Guadalupe Plata hoxe xoves dentro do ciclo Blues Nite

Guadalupe Plata pecha a súa xira cun concerto en Compostela hoxe xoves dentro do Blues Nite

No concerto poderemos escoitar tamén ao vigués Joao Tomba, membro de grupos como Pedrito Diablo & Los Cadáveras ou Los Profesionales

Guadalupe Plata, o grupo español de blues-rock do momento, pechan a súa xira en Compostela dentro do ciclo Blues Nite. Será hoxe, xoves 22, ás 21.30h nun concerto na Sala Capitol. As entradas mercarse no despacho de billetes do Teatro Principal (aberto de 18.00 a 21.00h), en Codetickets, A Reixa tenda, Miranda, Discos Elepé, entradasgo.com, ou na Sala Capitol, tanto na web como no despacho de billetes. O prezo é de 10 euros anticipada e de 13 euros o día do concerto.

O son de Guadalupe Plata lémbranos o blues máis tóxico, áspero e poeirento fusionado co feitizo que transmite o cante jondo, outra das paixóns da banda de Úbeda. O 2013 foi o ano do seu terceiro disco, de novo sen título, e a confirmación en escenarios de España e América dunha das bandas máis exquisitas e orixinais da actualidade.

Neste concerto estarán acompañados polo vigués Joao Tomba. Neste concerto, Guadalupe Plata estarán acompañados polo vigués Joao Tomba. Joa Tomba é o nome tras o cal Israel Ruiz (Indy Tumbita), membro de bandas como Pedrito Diablo & Los Cadáveras, Los Profesionales,Los Villanos de Boraville ou Thee Tumbitas, escóndese para levar a cabo o seu proxecto máis orixinal e vándalo.

Guadalupe Plata por Emilio R. Cascajosa

“Hai uns anos Perico de Dios (guitarra e voz), Carlos Jimena (batería) e Paco Luís Martos (baixo e barreño) desempoaron o envite tradicional afroamericano baixo o sinal de Guadalupe Plata, un trío que nin buscaba romper as regras dun xénero incorruptible nin transcender máis aló da simple querenza polos patróns clásicos. Apareceron sen apelar á orixinalidade e sen pór á vista a súa exquisita variedade de referentes estéticos; paradoxalmente soaban veraces e contemporáneos sen necesidade de disfrazar o discurso co tipo de interese bolsista onde cotizan a maioría das bandas independentes nacionais. Un EP e unha longa duración editados en 2009 e 2011 respectivamente, ambos os artefactos presentados co nome do grupo como único crédito, serviron como acicate para que a banda acabase percorrendo tantos quilómetros que, neste momento, custa encaixar a maneira na que o seu catro membros (inclúo a Toni Anguiano, o irredutible mánager) puideron chegar a ter vida privada máis aló dunha furgoneta. 

Probablemente motivados por unha inevitable necesidade exploratoria, os Plata seguiron trenzando durante o pasado ano outro traballo coas vimbias de sempre, aínda que esta vez fagan gala dun distintivo novo xiro de boneca. En pleno ano de desastre económico, os andaluces volven con outro álbum sen título, defendendo que o seu é o vintage. […]A suma desa incorrección formal, o impredicible mejunje costumista, a hipnótica temperanza e ese humilde discurso persoal que os caracteriza, rubrican a proposta dunha banda con antecedentes, si, pero, sen ningún coetáneo co que podamos realizar comparacións. Estes tíos son únicos, sobre o escenario, no estudo ou de copas un martes de madrugá en calquera bar do arrabalde.”