A plataforma SOS Sanidade Compostela presentará o próximo xoves un escrito ante a Valedra do Pobo no que denuncia a restricción de uso de fármacos oncolóxicos.
A/a Valedora do Pobo:
Solicitude da Plataforma SOS Sanidade Pública de Compostela, en nome da AUSO: Asociación de Usuarios do Servizo de Oncoloxía:
Denunciamos a restricións do uso de fármacos oncolóxicos.
A Asociación de Usuarios do Servizo de Oncoloxía, solicitou información as 7 Xerencias de Área de Galicia e a resposta que recibiron, aparte dun insulto a intelixencia, non responde a nada do solictado (adxunto escritos).
AUSO, tivo información de que se estaba restrinxindo o acceso aos fármacos oncolóxicos en 2012, porque un paciente de cancro de próstata, contactou ca Asociación, para denunciar que a Xerencia do CHUS lle denegaba a Abiraterona. Para corroborar si era ou non certo, falamos co seu oncólogo, que nos confirmou a noticia e nos informou tamén, de que sabía que en Lugo se estaba dispensando por “uso compasivo”, polo menos, a un paciente, pero no CHUS a él lle denegaban todas as solicitudes (isto é competencia da dirección médica do centro). Denunciamolo na prensa e ao cabo dun mes concedéronlla (pero creemos porque a Comisión de Farmacoloxía da Xunta a autorizou por fin). A esas alturas, sabemos, que estaba sendo dispensada noutras comunidades autónomas (en Madrid).
No ano 2014, AUSO, tivo coñecemento de que ao paciente do HULA (Hospital Universitario Lucus Augusti), A. A.V. a dirección médica hospitalaria, lle denegaba o único tratamento que podía tomar, despois de deixar de funcionarlle todos os demais: o regorafenib. En Santiago, no CHUS (Complexo Hospitalario Universitario de Santiago), había un paciente ao que se lle estaba suministrando por “uso compasivo”. Esta información está contrastada e verificada polo informe da Defensora del Pueblo, Soledad Becerril (tamén o anexamos).
Temos coñecemento doutra paciente, que para que poidera tomar o medicamento TDM1, prescrito polo seu oncólogo, tivo que pedir permiso á dirección médica do CHUS, e tardaron dende xuño a setembro en concedelo. Este é un medicamento moi efectivo nun subtipo de cancro de mama que foi aprobado ó 17 de xullo de 2015 pola AEMPS (Agencia Española de Medicamentos y Productos Sanitarios) , pero creemos que aínda non está permitido en Galicia.
Ante estos acontecementos, e a información que nos proporciona a SEOM (Sociedad Española de Oncología Médica) e os oncólogos, fannos sospeitar que existe DESIGUALDADE entre Comunidades Autónomas, porque cada unha, aproba/rexeita os medicamentos que lle parece e no momento en que lle parece, e tamén, entre hospitais, porque, mentres as Comunidades Autónomas, non os aproban, téñense que solicitar, caso por caso, por “uso compasivo” e quen ten competencia aquí en Galicia, é a dirección médica de cada hospital.
Outro factor a ter en conta, é o enorme retraso con que a AEMPS aproba os novos fármacos e os reaproba a Comisión Galega de Farmacia. Tamén, dende que a Unión Europea os autoriza (pode ser de dous / tres anos, o que implica que moitos enfermos morrerán sen poder beneficiarse deles) ata que se autorizan en España e en Galicia.
A situación descrita non só xera unha desigualdade evidente entre españois e cidadáns doutros países europeos do noso contorno, senón tamén entre cidadáns españois residentes en diferentes Comunidades Autónomas, dado que se está permitindo que cada unha, incorpore os medicamentos aprobados pola AEMPS en diferentes momentos temporais (atentando contra o art. 88.1 Tit. VII da Ley 99/2006 de garantías e uso racional de medicamentos e produtos sanitarios), e, mesmo, entre galegos tratados en diferentes áreas sanitarias, dado que cada dirección hospitalaria ten potestade de autorizar ou non o ’uso compasivo’ dun medicamento ‘en pacientes que padecen unha enfermidade crónica ou gravemente debilitante, ou que se considera, pon en perigo a súa vida e que non poden ser tratados satisfactoriamente con un medicamento autorizado’ (Art. 2.1. RD 1015/2009).
Dende AUSO e da Plataforma SOS Sanidade Pública, sabemos que existen desigualdades a este respecto entre os hospitais das diferentes áreas sanitarias galegas, o que atenta contra o dereito dos pacientes ‘a obter os medicamentos e os produtos sanitarios que se consideren necesarios para promover, conservar ou restablecer a súa saúde’ (Art. 12.3 Tit. I da Lei 8/2008 de Saúde de Galicia), contra a universalidade do dereito aos servizos e ás prestacións de cobertura pública e á equidade e equilibrio territorial no acceso e prestación dos servizos sanitarios recoñecidos no Art. 32.1 e 32.4. Tit. II, Cap. II da mencionada Lei, e contra o principio de ‘igualdad efectiva y calidad’ recoñecido na Ley 16/2003 de Cohesión y Calidad del SNS (Art. 2 a).
Por todo o anterior, en cumprimento do dereito á información dos usuarios do SNS contemplados na Lei 16/2003 de Cohesión e Calidade do SNS (Art. 26) e na Lei 41/2002 de Dereitos e Autonomía do Paciente (Art. 12.1), e apelando ao deber de transparencia da Administración Sanitaria, AUSO e a Plataforma SOS, abaixo asinantes, solicitamos da Sra. Veledora do Pobo de Galicia:
Que se nos informe de se os seguintes medicamentos están sendo suministrados por ‘uso compasivo’ na súa área sanitaria: Regorafenib, TDM1, Ramucirumab, Enzalutamida, Eribulina, Afatinib, Avastín, Ibrutinib, Idelalisib, Carfilzomib.
Se os oncólogos e hematólogos dos hospitais de Galicia, están informando debidamente aos seus pacientes, sobre a existencia desas alternativas terapéuticas, e a súa situación administrativa a día de hoxe, así como da posibilidade de solicitar o seu “uso compasivo”.
Qué número de solicitudes se fixeron no último ano e cantas foron aceptadas e denegadas en cada un deses medicamentos.
4. Cómo é posible que non existan uns criterios unificados para a dispensación de un determinado medicamento, para un determinado proceso patolóxico. Cáles son os criterios (si existen) de dispensación, directa e por “uso compasivo” dos medicamentos para enfermos oncolóxicos?
É xusto, que pacientes cunha patoloxía tan dramática, teñan que estar a expensas de cuestións economicistas ou a decisión dun/ha xerete de área, para poder accder a algo tan básico como o seu tratamento para un cancro.
Incluirase neste servizo a toda muller entre 15 e 40 anos.