Producida polo Centro Galego das Artes da Imaxe (CGAI) e a Axencia Galega das Industrias Culturais (Agadic), e comisariada polo tamén fotógrafo José Caruncho, a mostra constitúe a primeira ampla retrospectiva realizada sobre o traballo de Tasende (A Coruña, 1918-2010), recoñecido como un dos grandes fotógrafos galegos do século XX.
O Museo do Pobo Galego acolle a exposición ‘Dionisio Tasende. De homes... e mulleres’, coa que contribúe á divulgación da obra deste fotógrafo galego a través da exhibición dun total de 81 das súas imaxes tomadas en Galicia entre 1955 e 1979.
Con esta exposición, que permanecerá aberta ata o vindeiro 5 de xullo, o Museo do Pobo Galego contribúe á difusión das distintas manifestacións do noso patrimonio audiovisual e dos traballos concretos dos seus creadores.
Acompaña a mostra un ilustrativo catálogo que reproduce as imaxes, todas elas en branco e negro e na súa meirande parte retratos e escenas da vida cotiá galega deses anos, ao tempo que enxalza a figura e a obra do coruñés como un dos grandes fotógrafos do século XX.
Fotógrafo intuitivo e constante
Dionisio Tasende descubriu a fotografía aos 14 anos de forma intuitiva e autodidacta. As imaxes fotográficas foron marcando momentos decisivos da súa vida, e a fotografía converteuse na súa gran paixón, á que se dedicou con tesón e paciencia. Pertenceu á xeración de fotógrafos que nos anos 50 formaron a Sociedad Fotográfica de La Coruña, que conseguiu organizar salóns fotográficos nacionais e internacionais e realizou actividades cara á divulgación da fotografía.
Dionisio Tasende camiñaba de forma infatigable coas súas cámaras ao ombro, buscando unha e outra vez as luces do amencer e os seus efectos de contraluz. Gran observador das persoas no seu ambiente, cultivou o retrato de escenas espontáneas, captadas no momento preciso con rapidez e anticipación, grande expresividade, riqueza de matices e sentido da composición. Unha vez no seu laboratorio, investigaba con distintas técnicas, revelando e positivando as súas fotografías de forma lenta e pracenteira, pero con tenacidade e emoción.
Entre os anos 1955 e 1989 conseguiu numerosos premios nacionais e internacionais, entre os que destacan: Premio Certamen Internacional Luis Ksado de Nova York (1981), Gran Premi Medalla de Oro Salón Internacional de Andorra (1966), Premio de Honor e Primeiros Premios no Salón Internacional de Valladolid (1967, 1965, 1964), Premios de Honra e Primeiros Premios no Concurso Nacional de Paisajes, Costumbres y Trabajos Españoles de Sevilla (1980, 1978, 1976, 1973), dous Premios de Honra e tres primeiros premios no Concurso Nacional Asociación Fotográfica ‘Casal Tarragoní’ de Tarragona (1976, 1975, 1974, 1973, 1966), catro primeiros premios no Concurso Nacional Centro de Lectura “Rosa de Reus” (1971, 1970, 1969)... e así ata un total de 56 primeiros premios en concursos nacionais.
Como figura clave na fotografía galega, en 1984 é invitado a expoñer dez fotografías na I Fotobienal Vigo84, mostra organizada coa intención de recuperar a memoria fotográfica galega e proxectala cara ao exterior. En 1990 é seleccionado de novo para a IV Fotobienal Vigo90. En 1986, a Fédération Internationale de l’Art Photographique concédelle a distinción ‘Artista FIAP’ en homenaxe á súa dedicación, aos seus traballos, á súa técnica no campo da arte fotográfica e en recoñecemento aos eminentes servizos prestados á causa da fotografía”.
Ningún comentario:
Publicar un comentario